Loading...

 Sveti Georgije ubiva azdahu(2009) on IMDb



Ovu sam priču čuo od moga dede, Cvetka Kovačevića. Kao dečak, Cvetko je bio volovodac tokom Cerske bitke. Prenosio je ranjenike u poljske bolnice. Odrastao je uz smrt, pa mu kasniji ratovi i stradanja nisu bili neko “naročito čudo”. Priču mi je deda ispričao u nekoliko škrtih rečenica. Rekao je: “A onda su, tako, zbog ljudske pakosti i zlih jezika, mobilisali bogalje iz mačvanskih sela i odveli ih “po kazni” pravo na Cer. Gurnuli su ih u prve borbene linije, koje su unapred bile žrtvovane. Medju tim nesrećnicima bio je i moj brat, sakat u nogu i dobar ko ‘leb. Nije se vratio sa Cera. A nismo ga ni našli, kasnije. To je bilo sve. U nekoliko rečenica deda mi je ispričao priču nalik na antičku dramu. Tokom naknadnih razgovora, saznao sam šta se još dogodilo… Jednom rečju, ratovi dolaze i odlaze, putuju Srbijom uzduž i popreko, smenjuju se kao godišnja doba. Zato, valjda, samo u Srbiji možete doživeti pet godišnjih doba: proleće,leto, jesen, zimu i rat.
Dušan Kovačević

Scenario: Dušan Kovačević
Reditelj: Srđan Dragojević
Direktor fotografije: Dušan Joksimović
Scenografija: Miljen Kreka – Kljaković
Kostimograf: Marina Medenica
Ton: Svetolik Mića Zajac
Snimatelj zvuka: Momchil Bozhakov
Montaža: Petar Marković
Kompozitor: Aleksandar Ranđelović
Maska: Halid Redžebašić

Izvršni producent: Biljana Prvanović, Milko Josifov
Producenti: Dušan Kovačević, Lazar Ristovski, Srđan Dragojević, Milko Josifov, Biljana Prvanović
Koproducenti: OSKAR FILM – Republika Srpska, CAMERA – Bugarska, INTERNATIONAL SALES AGENT, WILD BUNCH – Francuska

Uloge:

Lazar Ristovski – Đorđe, Nataša Janjić – Katarina, Milutin Milošević – Gavrilo, Bora Todorović – Aleksa, Zoran Cvijanović – Mile Vuković, Dragan Nikolić – Sveštenik, Boris Milivojević – Rajko pevač, Branislav Lečić – Tasić, Mladen Andrejević – učitelj Mićun, Srđan Timarov – Mikan, Predrag Vasić – Vane siroče, Bojan Žirović – Žoja, Milena Dravić – tetka, Milena Predić – Jelena, Slobodan Boda Ninković – Ninko Belotić, Branislav Zeremski – Krivi Luka, Srđan Miletić – Vojo, Goran Jevtić – Dane, Ljuba Bandović – Baća, Miki Krstović – major, Jurij Colović Gaga – Trifun, Nikola Vujović – Stanić, Stefan Danailov – Minta ciganin, Milica Ostojić – Svraka 1, Mira Đurdđević – Svraka 2, Nesa Kratki Krišanović – Smiljanić, Boris Šavija – mladi vojnik, Predrag Damjanović – Gojko, Aleksandar Stojković – Milko podnarednik, Dušan Mazalica – Gavrilo Princip, Milan Tomić – žandar 1, Vladan Savić – žandar 2, Nina Grahovac – Danka, Verica Nikolić – Milanka, Sanda Balaban – Darinka.

Festivali i nagrade

2009 International Film Festival of India
2009 Film Festival Cottbus
2009 London Film Festival
2009 Montreal World Film Festival
2009 Cinema City-Novi Sad
2009 Niš-Film festival

2009 Montreal World Film Festival – Nagrada za umetnički doprinos: Srđan Dragojević
2009 Gran pri NAISA na festivalu u Nišu, za najbolju mušku ulogu na festivalu, za ulogu Đorđa Džandara
2009 CINEMA CITY / NOVI SAD – Nagrada za najbolju režiju u okviru takmičarskog programa “Nacionalna klasa”
2009 CINEMA CITY/ NOVI SAD – Nagrada za najbolju mušku ulogu u okviru takmičarskog programa “Nacionalna klasa” dodeljuje se glumcu Lazaru Ristovskom

Producenti


Srđan Dragojević
/reditelj/producent/

Rođen 1963. godine u Beogradu, Jugoslavija.
Diplomirao psihologiju na Filozofskom fakultetu 1987. i Filmsku i TV režiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu 1992. Predaje na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.

  • 2005. “Mi nismo anđeli 2” – 85 minuta / produkcija Delirium films, Beograd. Film „A2“ je sa preko 810.000 gledalaca bio daleko najgledaniji film u 2005. godini i dobio je brojne nagrade na domaćim filmskim festivalima, kao što su nagrada za najbolju režiju, scenografiju, specijalne efekte, muziku, montažu, masku, itd.
  • 1998. “Rane” – 103 minuta / produkcija Cobra Film, Beograd. GRAND PRIX – STOCKHOLM INTERNATIONAL FILM FESTIVAL
  • 1998. FIPRESCI – THESSALONIKI INTERNATIONAL FILM FESTIVAL 1998.

”Još”

  • 1996. ” Lepa sela lepo gore ” – 120 minuta / Cobra Film, Beograd. GRAND PRIX – SAO PAOLO INTERNATIONAL FILM FESTIVAL 1996. BEST FILM BRONZE HORSE AWARD – STOCKHOLM INTERNATIONAL FILM FESTIVAL 1996. BEST FOREIGN FILM – FORT LAUDERDALE INTERNATIONAL FILM FESTIVAL (USA) 1996. AUDIENCE AWARD – THESSALONIKI FILM FESTIVAL 1996. JURY GRAND PRIZE – FESTIVAL D’ANGERS 1997. GRAND PRIZE – MINNEAPOLIS FILM FESTIVAL (USA) 1997. GOLDEN KNIGHT for BEST FILM- SLAVIC FILM FESTIVAL, MOSCOW 1997. Jugoslovenski kandidat za Oskara.
  • 1992. “Mi nismo andjeli” – 105 minuta, / produkcija: Avala Film, Beograd. Grand Prix Award, Umbria Film Festival Perugia, Italy. 1993. Kristalna prizma. 9 nagrada i 14 nominacija, uključujući najbolji film i najbolji reditelj 1992. Nagrada za najbolji film godine jugoslovenske sekcije “FIPRESCI”
  • 1991. “Sve žene se zovu Kiki” – (Produkcija TV Novi Sad i Fdu) po Čarlsu Bukovskom, 30 minuta, 16mm.

”Zatvori”

  • 1995 – Katkad valja pročitati poneku knjigu da ne ispadnete glupi u društvu Izdavač Haos, Beograd.
  • 1988 – Čika kovač potkiva bebu Izdavač Mashich, Beograd
  • 1986 – Knjiga akcione poezije Izdavač Rad, Beograd. Dobitnik nagrade Branko Radičević.


Dušan Kovačević
/pisac/

Dušan Kovačević je rođen 12. jula 1948. godine u Mrđanovcu kod Šapca u Srbiji. Studirao je na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, diplomirao na odseku za dramaturgiju 1973. Od tada je član Udruženja dramskih pisaca Srbije.

  • 1973 Maratonci trče počasni krug
  • 1973 RADOVAN III
  • 1976 Šta je to u ljudskom biću što ga tera prema piću?
  • 1977 Proleće u januaru
  • 1977 Svemirski zmaj – knjiga za decu
  • 1982 Sabirni centar
  • 1986 Sveti Georgije ubiva aždahu

”Još”

  • 1987 Klaustrofobična komedija
  • 1990 Profesionalac
  • 1991 Urnebesna tragedija
  • 1996 Lari Tompson tragedija jedne mladosti

”Zatvori”

  • 1976 Beštije- reditelj Ž.Nikolić;
  • 1978 Poseban tretman – reditelj G. Paskaljević;
  • 1980 Ko to tamo peva?-reditelj S.Šijan;
  • 1981 Maratonci trče počasni krug-reditelj S.Šijan ;
  • 1984 Balkanski špijun-reditelji D.Kovačević i B.Nikolić;
  • 1990 Sabirni centar -reditelj G.Marković;
  • 1995 Podzemlje – reditelj E.Kusturica;
  • 1995 Urnebesna tragedija-reditelj G.Marković.

Prva nagrada za scenario za Balkanski špijun na festivalu u Montrealu, u Kanadi; prva Chaplin nagrada ikada u Vevey, Švajcarska za film Ko to tamo peva; takođe je dobio 20 nagrada na raznim međunarodnim filmskim festivalima: Valencia (Španija), Marceilles
(Francuska), Beč (Austrija), brojne nagrade u Nemačkoj, Češkoj, Slovačkoj, Poljskoj, prva nagrada na TV festivalu u Kanu.

1995. Zlatna palma u Kanu za film UNDERGROUND. 1995. godine film Urnebesna tragedija je dobio nagradu na festivalu u Montrealu, Kanada.


Lazar Ristovski

/glumac/režiser/producent/
Član evrropske filmske akademije

Rođen u Jugoslaviji 26.10.1952.
Po završenoj Učiteljskoj školi, diplomirao je kao glumac na Akademiji dramskih umetnosti pri Univerzitetu u Beogradu. U pozorištu je odigrao više od 3000 predstava. Igrao je u više od 70 filmova, TV serija, TV drama, većinom u glavne uloge. Lazar Ristovski je isključivi vlasnik producentske kuće Zillion Film

  • 2016. S ONE STRANE/ Zrinko Ogresta-glavna uloga
  • 2014. NOVEMBARSKI ČOVEK– Roger Donaldson
  • 2011. BELI LAVOVI by Lazar Ristovski lead role
  • 2009 MEDENI MESEC – Goran Paskaljević
  • 2009 SVETI GEORGIJE UBIVA AŽDAHU – Srđan Dragojević – glavna uloga
  • 2009 ĐAVOLJA VAROŠ – Vladimir Paskaljević
  • 2007 S.O.S. – Slobodan Šijan – glavna uloga

”Još”

  • 2006 OPTIMISTI –u režiji Gorana Paskaljevića –koproducent i glavni glumac
  • 2006 SUTRA UJUTRU –u režiji Olega Novkovića –producent i glumac
  • 2006 KROJAČEVA TAJNA –u režiji Miloša Avramovića –producent i glumac
  • 2005 DOBRO UŠTIMANI MRTVACI –u režiji Benjamina Filipovića –glavna uloga
  • 2004 SAN ZIMSKE NOĆI –u režiji Gorana Paskaljevića –glavna uloga i koproducent
  • 2004 PAD U RAJ –u režiji Miloša Radovića –glavna uloga i koproducent
  • 2004 KRALJ LOPOVA –u režiji Ivana File ( na nemačkom jeziku) –glavna uloga
  • 2003 MALI SVET –u režiji Miloša Radovića –glavna uloga
  • 2001 BOOMERANG –u režiji Dragana Marinkovića-glavna uloga i producent
  • Berlinski filmski festival –u sekciji Panorama
  • 1999 BELO ODELO
    • autorski film Ristovskog (režiser, pisac, glavni glumac i producent)
    •  Premijera na filmskom festivalu u Kanu u okviru programa Nedelja kritike
    • «BELO ODELO» je bio nominovan kao jugoslovenski kandidat za «Oskara» u SAD
    • Dodeljena mu je nagrada za «Umetnički film» -Gibelina –Italija
    • na Panorami evropskog filma u Atini – osvojio je nagradu kao najbolji film u evropskoj konkurenciji
    • na Festivalu Mostra de Valencia –osvojio je nagradu za najbolju fotografiju-Milorad Glušica
  • 1998 BURE BARUTA (pod nazivom KABARE BALKAN u SAD) – u režiji Gorana Paskaljevića
  • Proglašen za najbolji evropski film (FIPRESCI) i za najbolji film u svim kategorijama od strane kritike na Filmskom festivalu u Veneciji –glavna uloga
  • 1998 –ZBOGOM 20-om VEKU , Makedonski film u režiji Darka Mitreskog i Ace Popovskog (glavna uloga)
  • 2000 – Nagrada za najbolju ulogu na festivalu- XX FANTAFESTIVAL – Miglior Attore-a Lazar Ristovski per “Goodbye 20th Century”- za film “Zbogom 20 vek”-Aco Popovski I Darko Mitreski
    FANTA u Rimu.
  • 1998-DRUGA ŽENA u režiji Uga Kitija (u produkciji Cecchi Gori Group, na italijanskom jeziku) glavna uloga
    •  Učestvovao na Filmskom festivalu u Veneciji
  • 1997 –DO KOSKE– u režiji Slobodana Skerlića (glavna uloga)
  • 1996-BALKANSKA PRAVILA-u režiji Darka Bajića-glavna uloga)
  • 1995-PODZEMLJE-u režiji Emira Kusturice-glavna uloga, Petar Popara-Crni
    •  Film je nagrađen Zlatnom palmom na Filmskom festivalu u Kanu
  • 1993-VIZANTIJSKO PLAVO-u režiji Dragana Marinkovića (glavna uloga)
  • 1992-TITO I JA –u režiji Gorana Markovića –glavna uloga
  • 1991-ORIGINAL FALSIFIKATA-u režiji Dragana Kresoje –glavna uloga
  • 1990-GRANICA-u režiji Zorana Masirevića –glavna uloga
  • 1988- TAKO SE KALIO ČELIK-u režiji Želimira Žilnika –glavna uloga
  • 1988- NEKA ČUDNA ZEMLJA-u režiji Dragana Marinkovića –glavna uloga
  • 1985-JAZOL-u režiji Kirila Cenevskog –glavna uloga
  • 1984-ZADARSKI MEMENTO-u režiji Joakima Marušića –glavna uloga
  • 1983-IGMANSKI MARŠ-u režiji Zdravka Šotre-uloga TITA
  • 1981-SVETOZAR MARKOVIĆ-u režiji Eduarda Galića-glavna uloga
  • 1977-HAJKA– u režiji Živojina Pavlovića

”Zatvori”

  • 2011. BELI LAVOVI by Lazar Ristovski
  • 1999 “Belo Odelo”
    • Premijera filma je bila na Filmskom festivalu u Kanu u okviru programa Nedelja kritike.
    • “Belo Odelo ” je bio jugoslovenski kandidat za nagradu američke Akademija za filmsku umetnost i nauku.
  • Dobio je nagradu za Umetnički film –Gibelina-Italija.
  • Na festivalu, Panorama evropskog filma, u Atini osvojio je nagradu kao Najbolji film u evropskoj konkurenciji.
  • Na festivalu Mostra de Valensia-dobio je nagradu za najbolju fotografiju-Milorad Glušica.
  • 1998 “Filmska Zvezda”- Kratki igrani film. (22`)
  • 2016. “S one strane”- Zrinko Ogresta-koproducent
  • 2015 “Narodni heroj Ljiljan Vidić”-Ivan Goran Vitez-koproducent
  • 2013 “Sveštenikova deca” – Vinko Brešan – koproducent
  • 2011 “ Beli lavovi”-Lazar Ristovski-producent
  • 2009 “Sveti Georgije ubiva aždahu” – Srdjan Dragojević
  • 2006 “Optimist” – Goran Paskaljević
  • 2006 “Sutra ujutru” – Oleg Novković
  • 2006 “Krojačeva Tajna” – Miloš Avramović

”Još”

  • 2004 “San Zimske Noći” – Goran Paskaljević
  • 2004 “Pad u Raj” – Miloš Radović
  • 2002 “Mala Noćna Muzika” – Director-Dejan Zečević
  • 2001 “Boomerang” – Dragan Marinković- Berlinale-Panorama
  • 1999 “Belo Odelo”- Lazar Ristovski – Nedelja kritike, Filmski festival u Kanu.

”Zatvori”

  • Belo odelo
  • Kako sam dobio Oskara
  • Jednostavne priče

SINOPSIS

Godina: 1914.
Mesto: selo u Srbiji na obali reke Save, prirodne granice sa moćnim Austrougarskim carstvom.
Stanovništvo u selu je podeljeno između dve radikalno suprotstavljene struje – na jednoj strani su telesno sposobni seljani, potencijalni vojni regruti, na drugoj invalidi veterani iz prethodna dva balkanska rata.
Između te dve grupe vlada veliki animozitet.
Ubrzo počinje Prvi svetski rat i zdravi deo populacije je mobilisan. Invalidi koji su ostali u selu pokušavaju da iskoriste žene i sestre vojnika. Ove vesti dopiru do srpskih vojnika u rovovima par dana pre očekivanog neprijateljskog napada.
Da bi sprečila pobunu, srpska Komanda odlučuje da pošalje invalide na front i tako reši “neprijatnost”.
Ovi neobični događaji, zasnovani na istinitoj priči, su pozadina za nesrećni ljubavni trougao između mladog ratnog invalida, lokalnog policajca i njegove žene, koji se okončava kao u staroj grčkoj tragediji.

Press

KRITIKE: THE TIMES

 

Sveti Georgije ubiva aždahu, vizionarski srpski ratni film, reditelja Srđana Dragojevića o sukobu, strasti i ljubomori u selu koje se suočava sa mogućnošću izbijanja Prvog Svetkog rata. Film Lepa sela lepo gore, Srđana Dragojevića jedan je od ključnih balkanskih filmova iz devedesetih godina. Njegova najnovija,jedna od najskupljih produkcija do danas jeste izuzetno ambiciozna drama o Prvom Svetskom ratu sa Dušanom Kovačevićem (koji je napisao Kusturičino Podzemlje) koji prilagođava sopstvenu dramsku predstavu. Smešten u selu na reci Savi, na srpskoj granici sa Austro-ugarskom, film počinje 1912. godine kada se dva čoveka vraćaju iz rata sa Turskom.

”Još”

Izgubivši ruku u bici, Gavrilo odlazi od gradske devojke Katarine (Nataša Janjić)koja se udaje za njegovog oficira Đorđa(Lazar Ristovski). Dve godine kasnije, Djordje je žandar u selu u kojem je Gavrilo umešan u pogranično krijumčarenje. Ali nedugo zatim, metak koji je ispalio imenjak krijumčara, Gavrilo Princip,pokreće Prvi Svetski rat i selo je uronjeno u dugu, mračnu noć rata dok se zlokobni predznaci Svetog Georgija naziru na nebu.
Ambiciozna i razmetljiva mešavina istorijske Živagovske romantike i seoske groteske u Kusturica stilu, ovo je atmosferska drama sa pokretnim, apokaliptičnim vrhuncem. Istorijski napravljen film sa veličanstvenim procvatima, Sveti Georgije ubiva aždahu naravno, implicira i o nedavnim balkanskim sukobima koliko i o samoj prošlosti.

”Zatvori”

KRITIKE: VARIETY

 

A Sveti Georgije Ubiva Azdahu D.O.O. (Serbia) production in association with Oskar Film and Camera

With: Lazar Ristovski, Millutin Milosevic, Natasa Janjic, Bora Todorovic, Zoran Cvijanovic, Dragan Nikolic, Predrag Vasic, Branislav Lecic, Boris Milivojevic, Milena Dravic, Mladen Adrejevic, Srdjan Timarov, Bojan Zirovic, Slobodan Boda Ninkovic, Milena Predic, Branislaw Zeremski, Srdjan Miletic, Goran Jevtic, Ljuba Bandovic.

Purportedly the third most expensive Serbian film ever produced, “St. George Shoots the Dragon” follows by some distance

”Još”

Srdjan Dragojevic’s “Pretty Village, Pretty Flame” and “The Wounds” — both ’90s pics that examined consequences of the war in Bosnia — with another antiwar statement. This one, however, takes place nearly a century ago, when Serbia fought in a series of conflicts culminating in WWI. Long-aborning feature sports a robust tenor and impressive scale, but the intended tragicomic sweep is shackled to a tepid romantic triangle of very little rooting interest. International sales will be spotty for this Montreal World fest prize-winner. Adapted by Dusan Kovacevic from his 1984 play, the pic commences with a sepia prologue in which strapping young soldier Gavrilo (Millutin Milosevic) loses an arm during the 1912 Serbo-Turkish War. Returning home, he’s too embittered to marry Sarajevo fiancee Katarina (Natasa Janjic) as planned.
Two years later, he’s settled in a grubby village on the Sava River, smuggling goods across the border from Australia alongside other, mostly war-wounded societal castoffs. Meanwhile, Katarina has married his former army superior, George (Lazar Ristovski), if only because George is now stationed as police chief in that same village. She and Gavrilo carry on a none-too-secret affair — soon both she and his barely acknowledged peasant wife are carrying his babies — while the nobly suffering George stews. Eventually the Great War comes along. Somewhat relieved to exchange his domestic battles for a more familiar, clear-cut kind, George returns to military service. Gavrilo is deemed unfit for duty, until fears that not-entirely-disabled veterans such as himself are plowing more than fields back home result in all such “rejects” being ordered back to the front. Climactic massacre finds the rivalrous male protags pondering whether to off one another before the enemy Austrians can. Extensive supporting cast of rudely alive rural types does not neglect to include village idiot, hunchback, precocious orphan tyke or three-legged dog. Equally broad are the portentous and/or religious symbolism. Dragojevic directs the noisy, sprawling tale in colorful, confident fashion, at times recalling the rambunctious grotesquerie of Emir Kusturica’s “Underground” (a more successful Kovacevic adaptation, also starring Ristovski). But it all seems schematic rather than felt, as if original inspiration had run out during a too-lengthy and troubled production history.
Biggest problem is the central romance, which is neither convincing nor appealing. Milosevic sticks to one macho, sexy glower; Janjic’s beauty alone can’t render enchanting a prematurely emancipated heroine whose defining trait is hissy-fit petulance. Ristovski is solid as usual, but as written, his sad-sack cuckold is more pathetic than sympathetic.
Effect throughout is busy but hollow, despite the tragic-epic-romance notes hopefully signaled by Aleksandar Randjelovic’s orchestral score. When the pic ends on the statement, “And so it went, through the 20th century,” it feels like a parting shrug rather than the intended passionate protest against Serbia’s near-incessant violent struggles.
Though post-production was reportedly delayed (the pic was shot three years ago), then rushed and underfunded, tech/design contributions are all high-grade.

Camera. (International sales: Wild Bunch, Paris.) Produced by Dusan Kovacevic, Lazar Ristovski, Srdjan Drojevic, Milko Josifov and Biljana Prvanovic. Directed by Srdjan Dragojevic. Screenplay, Dusan Kovacevic. Camera (color), Dusan Joksimovic; editor, Petar Markovic; music, Aleksandar Randjelovic; production designer, Miljen Kreka-Kljakovic; art director, Branimir Babic; set decorators, Predrag Petrovic, Lana Prolic; costume designer, Marina Medenica; makeup designer, Halid Redzebasic; digital effects, Nebojsa Rogic; sound, Svetolik Mica Zajc, Momchil Bozhkov. Reviewed at Montreal World Film Festival (competing), Sept. 3, 2009. Running time: 120 MIN.

”Zatvori”

DENNIS HARVEY

KRITIKE: LOS ANGELES (HOLLYWOOD REPORTER)

 

Serbia’s entry in this year’s Oscar competition is an ambitious World War I epic, “St. George Shoots the Dragon,” that boasts striking visual effects, a skillful cast and a story that sometimes gets in the way of the impressive production.

FILM

Although the film is sumptuously mounted, the uphill battle facing most foreign films will work against the picture in the U.S. marketplace.
The somewhat-convoluted script (written by Dusan Kovacevic) is set in a village near Serbia’s border with Austria-Hungary. The film opens in 1912, during an earlier Serbian war with Turkey, when one of the main characters, a young soldier named Gavrilo (Milutin Milosevic), loses an arm.

”Još”

Embittered by his injury, Gavrilo returns home and breaks off relations with Katarina (Natasa Janjic), who enters into a loveless marriage with George (Lazar Ristovski), Gavrilo’s sergeant during the earlier battle. Sexual tension simmers among the three until the assassination of Archduke Ferdinand launches the First World War and alters their fates.
The first half of the movie jumps around, surveying a large number of characters, including the villagers, a band of smugglers, another woman involved with Gavrilo and a young orphan who is meant to guide us through the action. It’s sometimes difficult to keep track of all the characters and their relationships, though the lead actors give compelling performances.
Milosevic cogently conveys the anger of a wounded veteran. Ristovski fumes with jealousy while also convincing us of the character’s fundamental decency. Janjic is ravishing, which makes the two men’s obsession quite understandable.
As the film morphs into a penetrating anti-war drama, it becomes considerably more potent. Director Srdjan Dragojevic, who made “Pretty Village, Pretty Flame” in 1996, demonstrates undeniable talent. The battle scenes capture the chaos and brutality of trench warfare, and the finale builds a mournful power. Cinematography is rich, and the score adds to the movie’s impact. Although it’s easy to grow impatient during “St. George’s” early scenes, the haunting conclusion stays with you.

”Zatvori”

STEPHEN FARBER

Galerija